బాల కార్మిక వ్యవస్థ.

చాలా కాలం తరువాత బ్లాగు వ్రాస్తున్నాను. ఈ రోజు Anti Child Labor Day అని నా ఫేస్‌బుక్ ఫ్రెండ్ లక్కీ దాని మీద ఒక ఒక పోస్ట్ పెట్టింది. నన్ను గంజివరపు శ్రీనివాస్ గారు, లక్కీలు తమ స్నేహితుడిగా కలుపుకున్నందుకు నేను చాలా గర్వ పడుతుంటాను. నేను ఈ సోషల్ సైటుల గురించి మాట్లాడవలసి వస్తే ముందుగా వీళ్ళిద్దరి గురించే చెపుతాను. ఈ మద్యనే శ్రీనివాస్ గారు, Ramanjaneyulu GV గారి గురించి చెప్పారు. ఇప్పుడే ఆయనకు కూడా ఫ్రెండ్ రిక్వెస్ట్ పంపాను. వీళ్ళందరూ ఏదో ఒక కాజ్ మీద ఉద్యమిస్తున్నారు. ఇలాంటి వాళ్ళతో నాకు పరిచయం ఉందని చెప్పుకోవడం నేను చాలా గర్వంగా ఫీల్ అవుతున్నాను. వీళ్ళీద్దరూ నా కంటే చిన్నవాళ్ళు. మనకంటే చిన్న వాళ్ళని మనం పొగడకూడదని పెద్దలు చెపుతారు. అందుకని, ఇంతకంటే నేను వాళ్ళ గురించి ఎలా ఫీల్ అవుతున్నానో చెప్పదలచుకోలేదు.

ఇక పోతే, ఈ రోజు లక్కీ పెట్టిన పోస్ట్ గురించి నా ఆలోచన చెపుదామనే ఈ బ్లాగ్ వ్రాస్తున్నాను. బాల కార్మిక వ్యవస్థ పోవాలంటే ముందుగా వాళ్ళ తల్లి, తండ్రుల ఆర్ధిక పరిస్థితి మారాలి. ఎవ్వరూ కూడా తమ పిల్లలను చిన్నతనంలోనే పనిలోకి పంపడానికి ఇష్టపడరు. వాళ్ళకి గత్యంతరం లేని పరిస్థితుల్లోనే వాళ్ళు ఆ పని చేస్తున్నారు. పిల్లలు వాళ్ళకు ఒక పెట్టుబడి సాధనం. సహజంగా లేబర్‌లో 90% పైన మొగవాళ్ళు సంపాదించిన దానిలో ముప్పాతిక వంతు తాగుడుకే ఖర్చుపెడతారు. ఇక ఇంటిలో ఉన్న ఆడవాళ్ళూ, పిల్లలూ  కలిపి పనిచేస్తే కానీ వాళ్ళ కడుపులు నిండవు. అటువంటి పరిస్థితుల్లో ఉన్న పిల్లలను (మన ప్రభుత్వాల చిత్తశుద్ది మనకు తెలిసిందే)  తీసుకునివెళ్ళి ఏమి చేస్తారు? ఒక హాస్టల్ చేర్చడం, అంతే. మన గవర్నమెంట్ హాస్టల్లు ఎలా ఉంటున్నాయో మనకు తెలిసిందే. వాడు బయటకు వచ్చి, మళ్ళీ కూలివాడుగా ఉండవలసిందే. ఒకవేళ వాడు తెలివైన వాడయ్యి సొంతంగా చదువుకున్నా, వాడు కాంపిటీటివ్ ఎగ్జామ్‌ వ్రాస్తే, వాడు పోటీ పడేదెవరితో? కార్పోరేట్ కాలేజీలో చదివిన విద్యార్ధితో. అసలు మన వ్యవస్థే లోపాల పుట్ట. ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదువు చెప్పేవారు ఉండరు. వీళ్ళు ఇంటర్ చదివి ఇంజనీరింగ్‌, మెడికల్ ఎంట్రన్స్ వ్రాయాలంటే వాడు పోటీ పడవలసింది మళ్ళీ కార్పోరేట్ కాలేజీలో చదివినవాడితోనే. కొద్దిగా మనకున్న నాయకుల్లో,  జయలలిత ఒక్కావిడే, ఈ విషయంలో సరిగ్గా ఆలోచించింది అనిపిస్తుంది. ఆవిడ అక్కడ ఎగ్జామ్‌స్ లో రిజర్వేసన్ పెట్టింది. దానిని చాలా మంది తప్పు పట్టారు. మన దేశంలో ప్రభుత్వ తప్పుడు లెక్కల ప్రకారమే 30% పైన బీదవాళ్ళు ఉన్నారు. వాళ్ళకి (అంటే ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదివేవారికి) రిజర్వేసన్ కల్పించకపోతే వాడు ఇంటర్ దాకా చదివి ఉపయోగమేమిటి? అలా కాకుండా వాడు ఏ మెకానిక్ దగ్గరో పనిచేసుకుని ఉంటే, వాడు వయసు వచ్చేసరికి అందులో మెలకువలు నేర్చుకొని సంపాదనాపరుడౌతాడు.

నేనెప్పుడో 10 ఏళ్ళ క్రితం చదివిన ఒక కధ గుర్తుకవస్తోంది. చాలా బాగా రాసాడు. ఆ రచయిత ఎవరో, ఎందులో చదివానో కూడా గుర్తులేదు. MA సోషల్‌వర్క్ చదివిన విద్యార్ధి తన ఫైనల్ ఇయర్‌ ప్రాజక్ట్ వర్కులో భాగంగా జాలర్లుండే సముద్ర ప్రాంతానికి వెళతాడు. అక్కడ నాలుగు రోజులు పరిశీలించి, ఒక పల్లె అతన్ని నువ్వు రోజూ నీ కొడుకుని సముద్రంలోకి ఎందుకు తీసుకుని వెలుతున్నావు అని అడుగుతాడు. అంటే అతను నా కొడుక్కి చేపల వేట నేర్పటానికి అంటాడు. అలా వద్దు, అతన్ని స్కూల్‌కి పంపు, అక్కడ చదువుకుంటాడు అని ఈ వ్యక్తి అంటాడు. అప్పుడు, ఆ పల్లెతను చదువుకుని మా వాడు ఏమి చేస్తాడు అంటే, ఈ కుర్రవాడు హాయిగా ఉద్యోగం చేసుకుంటాడు అని అనగానే ఆ పల్లెతను బాబూ ఇంతకీ నువ్వేమి చేస్తున్నావు, నన్ను ఇన్ని ప్రశ్నలేస్తున్నావు అని అడుగుతాడు. అప్పుడు ఆ కుర్రవాడు ఇది నా ప్రాజక్ట్ వర్క్, ఇది చేస్తే నాకు డిగ్రీ ఇస్తారు. అది తీసుకుని నేను ఉద్యోగంలో చేరుతాను అంటాడు. వెంటనే ఆ పల్లెతను నాయనా ఇప్పుడు నా కొడుకు చేస్తున్నది ఆ ప్రాజక్ట్ వర్కే. ఇది వాడు బాగా చేస్తే తరువాత వీడు సొంతంగా వేటకెల్లి వాడి సంపాదన వాడు సంపాదించుకుంటాడు అని చెప్పి కొడుకుని తీసుకుపోతాడు. నాకెందుకనో ఆ కధ చాలా బాగా నచ్చింది.

  నిజంగా ప్రభుత్వానికి చిత్తశుద్ది ఉంటే ముందు ప్రభుత్వ పాఠశాలలని సరిచెయ్యమనండి. చెప్పడానికి మాస్టార్లు ఉండరు, కూర్చోవడానికి బల్లలుండవు, వీళ్ళని స్కూల్లల్లో చేర్చి సాధించేదేమిటి? ఒక చిన్న ఉదాహరణ. మా ఫాదర్ పాలిటెక్నిక్ ప్రిన్సిపాల్‌గా చేసి రిటైర్ అయ్యారు. ఆయన ఒక గర్ల్స్ పాలిటెక్నిక్ దగ్గరుండి కట్టీంచాకా ఒక బ్రాంచ్‌కి లెక్చరర్స్ లేరంట. ఆయన డైరక్టర్‌కి లెటర్ మీద లెటర్ పెట్టి పని అవ్వక చివరికి మినిస్టర్‌కి ఆ బ్రాంచ్‌ని అసలు ఆ కాలేజీలో తీసేసి అక్కడ ఉన్న అమ్మాయిలని స్టాఫ్ ఉన్న కాలేజీలకి పంపమని లెటర్ పెట్టారంట. అప్పుడు ఆ డైరక్టర్ మా ఫాదర్ మీద సీరియస్ అయితే, ఈయన కూడా సీరియస్ అయ్యి ఆడపిల్లలని మన దగ్గరకు చదువు చెప్పమని పంపిస్తే, మనం వాళ్ళకి చదువులు చెప్పకుండా ఖాళీగా హాస్టల్‌లో కూర్చోపెట్టి పంపుదామా, నీ దగ్గర స్టాఫ్ లేరని తెలిసి ఈ కాలేజీలో ఆ బ్రాంచ్ ఎలా పెట్టావు అని అడిగారంట. అదీ మన కాలేజీల పరిస్థితి.

ఇక్కడ బాల కార్మిక వ్యవస్థ రద్దుకంటే దానిని క్రమబద్దీకరించడం సరి అయిన పని అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే ఆర్ధిక పరిస్థితులు మారనంతవరకు దానిని రద్దు చెయ్యడం ఎవరి వల్లా కాదు. అంతకంటే పిల్లలు చేసే పనులు వర్గీకరించి వయసుల వారీగా వాళ్ళకు పనులు కేటాయించేటట్టు చూస్తే కొంతలో కొంత మెరుగు. నేను కొద్దికాలం క్రితం ఒక పెద్ద కంపెనీలో చిన్న వర్క్ చేసాను. అప్పుడు అక్కడ లేబర్ కేంప్‌లో చాలా మంది చిన్న పిల్లలను చూసాను. వెంటనే అక్కడ ఉన్న మా మేస్త్రీతో నేను నెలకు మూడు వేలు జీతం ఇస్తాను, ఇక్కడ ఎవరైనా చదువుకుని ఖాళీగా ఉన్న కుర్రవాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారేమో చూడు, ఈ పిల్లలకు చదువుచెప్పడానికి అని చెప్పాను. అతను వెంటనే ఇవన్నీ మీకెందుకు సార్, ఇప్పటికే మునుగుతారో, తేలతారో తెలియని పరిస్థితుల్లో ఉన్నారు, అంటే నేను ఏమయ్యా నాకొచ్చే నష్టంలో ఇదో లెక్క కాదులే అని చూడమని చెప్పి వచ్చేసాను. దురదృష్టవశాత్తు నా లేబర్ అడ్వాన్స్ పుచ్చుకున్నవాళ్ళు ఆ రాత్రే పారిపోవడంతో నేను ఇంక ఆ వర్క్ మానివేసాను. కాకపోతే నేను అక్కడ చూసినదానిని బట్టి మన ప్రభుత్వం అలా లేబర్ కేంప్‌లు ఉన్న చోట ఆ కాంట్రాక్టర్ ఖచ్చితంగా ఉచిత విద్య నేర్పే ఏర్పాటు చెయ్యాలి. ఎందుకంటే పెద్ద సైటుల్లో ఎంత తక్కువగా చూసినా 300మంది పైనే లేబర్ ఉంటారు. అక్కడ ఎలా లేదన్నా పాతిక మంది పైనే చిన్న పిల్లలుంటారు. వాళ్ళకి నాలుగు అక్షరం ముక్కలు వ్రాయడం, కొద్దిగా కూడికలూ, తీసివేతలు వచ్చేటన్ని లెక్కలూ నేర్పిస్తే చాలు. అది కూడా ఆ కాంట్రాక్టర్‌లు చేయరు.

ఇక మన LEO లు ఉంటారు. వాళ్ళు వచ్చేటప్పుడు మాకు ముందే కబురు తెలిసిపోతుంది. వెంటనే మా కాంట్రాక్టర్లు వర్క్ ఆపుచేసేస్తారు. మేము కూడా వాళ్ళకే వంత పాడతాము. మా దగ్గర కొద్దిగా మొహం ముదరగా ఉంటే చాలు వాడికి 18 ఏళ్ళు అని చెప్పమంటాము, లేదూ వాడు పొట్టోడు అని చెపుతాము. తప్పదు, వాడి పొట్ట నిండాలి కదా. కాకపోతే నేను మాత్రం వాళ్ళతో క్యూరింగ్ తప్పితే బరువు పనులు చెయ్యనిచ్చేవాడిని కాదు. ఎందుకంటే మా అమ్మ నేను ఉద్యోగంలో చేరేవరకు నాతో బకెట్ నీళ్ళు కూడా మొయ్యనిచ్చేది కాదు. ఒక సారి నా చేపల చెరువు దగ్గర నీటి కాకులని కొట్టడానికి ఒక కుర్రవాడిని నెలకు 700 ఇచ్చి పెట్టాను. కొన్ని రోజులు పోయాక మా ప్రెసిడెంట్ వచ్చి కుర్రవాడిని తీసేయమన్నాడు. సరే తీసేస్తాను, అంతే కాదు వాడికి పుస్తకాలు కూడా కొనిస్తాను, ఆరు నెలల తరువాత వాడికి నేనే పరీక్ష పెడతాను, వాడు సరిగ్గా రాయకపోతే నీకు పగులుద్ది అని చెప్పి పుస్తకాలు కొనిచ్చాను. సరిగ్గా నెల తరువాత వాడు వేరే రైతు దగ్గర మేతలు కడుతూ కనిపించాడు. వాడు మాత్రం ఏమి చేస్తాడు. బడిలో మాష్టారులుండరు.  

బాల కార్మికులను ఎటువంటి పనుల్లో పెట్టవచ్చో ప్రభుత్వమే నిర్ణయించాలి. హోటల్లో పనిచేసే పిల్లలను చూపించి ఆ ఓనర్లను బెదిరించడానికి తప్పితే ఈ చట్టం ఎందుకూ పనికి రాదు. ప్రమాదకరమైన పనుల్లో కొన్ని వేల మంది పిల్లలు పనిచేస్తున్నారు, వాళ్ళని రక్షించవలసిన అధికారుల కళ్ళు డబ్బుతో మూస్తుంటారు. సంపద అందరికీ పంపిణీ అయితే ఈ ప్రోబ్లం ఉండదు. అందులో ఇప్పుడు మన ప్రభుత్వం పెట్టిన ఎంప్లాయ్‌మెంట్ గ్యారంటీ స్కీము అసలు వర్కర్‌లు దొరకని పరిస్థితి కలించింది. వాడు వెళ్ళి రెండు గంటలు పని చేస్తే చాలు వాడికి డబ్బులు వచ్చేస్తున్నాయి. ఇంక వాడు బయట పనికి ఎందుకు వస్తాడు? ఇంక పిల్లల మీద అధారపడవలసిందే. నేను కన్‌స్ట్రక్షన్ ఫీల్డులో ఉన్నాను. ఏ మేస్త్రీని కదిపినా లేబర్ లేరనే మాటే. ముఖ్యంగా పల్లెటూర్లలో ఈ ఇబ్బంది చాలా ఎక్కువగా ఉంది. నేను బాల కార్మిక వ్యవస్థను సపోర్ట్ చేస్తున్నాననుకోవద్దు, కానీ మన వ్యవస్థ మారనంతవరకూ దీనిని మనం ఆపలేము.

నా నెచ్చెలి.

 

ఈ బుజ్జిముండని 2004 లో, అప్పటిదాకా నా దగ్గర ఉన్న పల్సర్ 150cc, మారుతీ 1000cc లు అమ్మేసి కొన్నాను. పాపం ఆ రోజు నుండీ ఈ రోజు దాకా నేను ఏ పరిస్థితుల్లో ఉన్నా, నన్ను చాలా క్షేమంగా నా గమ్యానికి చేరుస్తూనే ఉంది. షాద్‌నగర్ పొలాల్లో తిరిగినా, తిరుపతి ఏడుకొండలు ఎక్కినా, అరకు అందాలు చూడడానికి వెళ్ళినా, శ్రీశైలం, ఆత్మకూర్ ఘాట్ రోడ్‌ల్లో తిరిగినా, మంత్రాలయం, పుట్టపర్తిలు తిరిగినా, తుల్జాపూర్, అక్కల్‌కోట్, ఘాణుగాపూర్‌లు తిరిగినా ఆఖరికి విపరీతమైన డిప్రెషన్‌తో ఎక్కడో అక్కడ ఏక్సిడెంట్ అయ్యి చావకపోతానా అని (ఒక ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం విఫలం అయ్యి రెండో సారి చేసుకునే దైర్యంలేక) అర్ధరాత్రి హైదారాబాద్‌లో బయలుదేరి వైజాగ్ ప్రయాణమైనా, నా కోరిక తీరకుండా నా గమ్యస్థానానికి నన్ను చేరుస్తూనే ఉంది. ఏరోజూ నన్ను దారిలో ఇబ్బంది పెట్టలేదు. ఇండియన్స్‌ని సెంటిమెంటల్ ఫూల్స్ అని విదేశీయులు వేళాకోలం చేస్తారు. కానీ వాళ్ళకేమి తెలుసు, మనల్ని ప్రాణం లేని వస్తువులు కూడా కాపాడతాయని.

నేను ఇప్పటిదాకా Luna, Bajaj Chetak, Kawasaki RTZ, Calibar, Hero Honda SS, Pulsar 150cc, Maruti 1000cc లు వాడినా, నా మదిని దోచినవి మాత్రం Kawasaki, ఇప్పుడు నా దగ్గర ఉన్న Yamaha Crux లు మాత్రమే. ఇది కొనడం కూడా మా కజిన్ చెప్పేడని కొన్నాను. లేకపోతే మళ్ళీ బజాజ్ వాళ్ళదే ఏదో ఒకటి కొనేవాడిని. వాడిని ఇప్పటికీ తిడుతూ, నువ్వు జీవితంలో చేసిన ఒకే ఒక్క మంచిపని నన్ను ఈ బండి కొనమనడంరా అంటుంటాను.

దీనిని నేను సరిగ్గా వాడడం మొదలుపెట్టింది  2008 జనవరి 17 నుండే. ఆ రోజు ఎక్కడో అక్కడ ఏక్సిడెంట్‌లో చచ్చిపోవాలని రాత్రి 11.00కి హైదరాబాద్‌లో వైజాగ్ వెళ్ళడానికి బయలుదేరాను. అప్పటినుండీ ఇది నా ప్రియనేస్తం అయ్యిపోయింది.దీనిమీద అరకు అందాలు చూసాను, శ్రీశైలం, మహానంది, తిరుపతి, కాళహస్తి, కాణిపాకం, పుట్టపర్తి, మంత్రాలయం, తుల్జాపూర్, అక్కల్‌కోట్, ఘాణుగాపూర్ లాంటి పుణ్యక్షేత్రాలు తిరిగాను. ఏరోజూ ఎక్కడా ఆగడం అనేది జరుగలేదు. ఈ జనవరిలో ఇది అమ్మేసి Apachi కొందామనుకొని, దీనిని అమ్మబుద్ది కాక Apachi కొనడం ఆపేసాను. ఇప్పుడు నేనున్న పరిస్థితుల్లో రెండు బళ్ళు వాడడం కష్టం. ఇదివరకు ఐతే వాడినా వాడకపోయినా నా Kawasaki ని అమ్మకుండా అలాగే ఉంచేసాను. చివరికి ఆస్థితోపాటు అది కూడా అమ్మేసాను. ఎందుకంటే నాది అనుకొనే ఏ వస్తువుకూడా నా దగ్గర ఉంచుకోదలచుకోక దానిని షాద్‌నగర్‌లో అమ్మేసాను. ఇక ఇప్పుడు దీనిని అమ్మే ఆలోచన లేదు. నేను వేరే ఊరు ఏదైనా పనిమీద ఎక్కువ కాలం వెళ్ళవలసి వస్తే, రాగానే ముందు నేను దీనిని తనివితీరా చూసుకొనిగానీ పైకి వెళ్ళను. ఇది నా మీద అంత ప్రభావం చూపించింది.

ఇది ఎవడబ్బ సొత్తు?

అసలు మన రాజకీయనాయకులు ఏమి అనుకుంటున్నారో అర్ధం కావడంలేదు. ఎవరి సొమ్ము, ఎవరు దానం చేస్తున్నారు? ఇప్పుడే కనుక శ్రీ శ్రీ బ్రతికుంటే, కుక్కపిల్లా, అగ్గిపుల్లా, సబ్బుబిల్లా కాదేదీ కవిత కనర్హం అని కాకుండా అడవి చెక్కా, కొండ గుట్టా, సాగరతీరం కాదేదీ సెజ్‌ కనర్హం అని వ్రాసేవారేమో? 10 సంవత్సరాల క్రితం అడ్రస్ అంటూ లేని వాళ్ళు, ఈ రోజు బిజినెస్ మాగ్నట్‌లు. ఎవడైనా ఇండస్ట్రీ పెడతానంటే పాపం, వాడి వెనకాల మా రాష్ట్రంలో పెట్టు, మా రాష్ట్రంలో పెట్టు అని పరిగెడుతున్నారు. వాళ్ళకు ఇచ్చే సబ్సిడీలు చూస్తుంటే, వాడి కంపెనీలో ప్రొడక్షన్ లేకపోయినా పరవాలేదు అనిపిస్తోంది. సాగరతీరం..సంద్యాసమయం అనే పాటకి ఇప్పుడు రక్తమయం అని కలుపుకుని పాడుకునే రోజులు వచ్చాయి

అందులో మన రాష్ట్ర పరిస్థితి మరీ ఘోరంగా ఉంది. సరే ఇవన్నీ నడిస్తే, ఒక 50 సంవత్సరాల పాటు కొంతమందికైనా ఉద్యోగాలు వస్తాయి అనుకోవచ్చు. రియల్ ఎస్టేట్ బిజినెస్ చేసేవాళ్ళకి కారుచవగ్గా స్థలాలు ఇవ్వడం ఏమిటో అర్ధం కావడంలేదు. పోనీ వాడేమైనా సామాన్యుడికి అందుబాటులో ఉండేటట్టు అమ్ముతాడా అంటే, అన్నీ కూడా చదరపు అడుగు 2500-4000 వరకు విలువచేసేవే. అంటే డబ్బున్న వాడికి డబ్బున్నవాడు కట్టి అమ్ముకోవడానికి, ప్రజల ఆస్తులు ధారపోస్తున్నారన్నమాట.

మొన్న జరిగిన మిలియన్ మార్చ్‌లో, ఎటువంటి రాజకీయప్రమేయంలేని మహానుభావుల విగ్రహాలు ధ్వంసం చేసేబదులు, ప్రజల ఆస్తులని సెజ్‌ల పేరు చెప్పి కొల్లగొడుతున్నవాళ్ళ కొంపలు కూలగొట్టి ఉంటే, మిగిలిన అసహాయులకి మార్గదర్శకులుగా మిగిలిపోయేవారు. వీరికి దేశమంతా జోహార్లు చెప్పేది. సి.బి.ఐ. కూడా ఆశ్చర్యపోయే రీతిలో మన రాష్ట్రంలో అవినీతి జరుగుతుంటే మనమేమో తెలంగాణా అని, సమైక్యాంధ్రా అని కొట్టుకు చస్తున్నాము. నిజంగా తెలంగాణా కావాలనుకొనే వాళ్ళు ముందు సెజ్‌లని నాశనం చెయ్యాలి. దేనికి ఎంత అవసరమో అంత భూమి మాత్రమే ఉంచి, మిగిలిన భూమి ప్రజలు స్వాధీనం చేసుకోవాలి. లేకపోతే ఇప్పుడు రాజకీయ అవసరాల కోసం పిల్లలని రెచ్చగొడుతున్న ఈ నాయకులు, రేపు తెలంగాణా వచ్చాకా వాటాలు తీసుకొని ఆ సెజ్‌ల జోలికి వెళ్ళరు. ఈ రాజకీయ రాబందులు ఆంధ్రాలో అయినా, తెలంగాణాలో అయినా ఒకటే జాతి. వీళ్ళని ఇరగదీస్తే కానీ సామాన్యుడి ఆస్తులకి రక్షణ ఉండదు.

పాపం నా స్నేహితుడు గంజివరపు శ్రీనివాస్ పెళ్ళాం, పిల్లలని వదిలేసి అడవి బిడ్డల కోసమని చెట్టూ, పుట్టా కాగితాలు, కెమెరాలు పట్టుకుని తిరుగుతున్నారు. వాటి వలన ఎంతవరకు ఉపయోగం ఉంటుందో నాకు తెలియదు కానీ, అవి కాకుండా వాళ్ళకి తుపాకులు ఎలా కాల్చాలో చెపితే వెంటనే ఉపయోగం కనిపిస్తుంది. ప్రతి ఊరు, ప్రతి అడవి ఒక సోంపేట, ఒక కాకరాపల్లి, ఒక సింగూరు అవ్వవలసిందే. ఇప్పుడు ప్రజల చేతుల్లో ఉండవలసింది కారం డబ్బాలు కాదు, చేతి బాంబులు, గండ్ర గొడ్డల్లు.

జపానులో సునామీ, మరో 12 దేశాల్లో ప్రమాదహెచ్చరికలు. ఒక ప్రక్క అడవులు నరుక్కుంటూ వెళుతూ మనల్ని మనమే చంపేసుకుంటున్నాము. ఇప్పుడు, ఆ నష్టాన్ని సరిచెయ్యడానికి, కొన్ని లక్షల కోట్ల డాలర్లు కాంట్రాక్టర్‌ల చేతిలో పెట్టాలి. సముద్రంలో సహజసిద్ధంగా ఏర్పడిన కాకినాడ హోప్ ఐలండ్‌ని ఇప్పుడు ఒక వ్యాపారవేత్త చేతిలో పెట్టారు. రేపు ఉప్పెన వస్తే కాకినాడ పరిస్థితి ఏమిటి?

యుగాంతానికి ఆకాశంలో జరిగే మార్పులేమిటో, వాటి వలన ఎంతవరకూ నష్టముందో తెలియదు కానీ, ప్రకృతిని నాశనం చేసి, మనం భూమి మీదే ఆ పరిస్థితులు సృష్టిస్తున్నాం.

అవినీతి మీద పోరాటం ప్రారంబింఛేది ఎవరు?

ఖచ్చితంగా, చదువున్న వాళ్ళం మాత్రం కాదు. ఎందుకంటే మనమందరము ఆ తానులో ముక్కలమే.  మద్యపాన నిషేదం గురించి గోదావరిఖనిలో నక్సలైట్‌లు, దూబకుంటలో మహిళలు పోరాటం మొదలుపెట్టినట్టు అలాంటి వాళ్ళే మొదలుపెట్టాలి.

మనం అవినీతి మీద పోరాటం ఎలాగూ చెయ్యలేము, కనీసం నిజాయితీగా పనిచేసేవారికి అండగా కూడ నిలబడము. 1996 లో అనుకుంటాను, ఒకే నెలలో హైదరాబాద్‌లో, అప్పట్లో నిజాయితీగా ఉన్న ముగ్గురు IAS ఆఫీసర్లను ఒకే నెలలో, చంద్రబాబు నాయిడు ట్రాన్స్‌ఫర్ చేస్తే, పాపం శర్మగారు అనుకుంటాను, ఆయన గురించి మాత్రం ఫిల్మ్‌నగర్ గుడిసెవాసులు కొద్దిగా పోరాటం చేసి, వాళ్ళ వల్ల కాక విరమించుకున్నారు. అమృతా కాజిల్ మీద యాక్షన్ తీసుకోబొయిన శ్రీమతి. సుజాతారావుకి గానీ, కారణం సరిగ్గా గుర్తులేదు శ్రీ. బ్రహ్మ గారికి కానీ ఆ మాత్రం సపోర్ట్ కూడా దొరకలేదు. (అప్పట్లో అని ఎందుకన్నానంటే, వాళ్ళు నిజాయితీగా ఇప్పటికీ ఉంటే, వాళ్ళ ట్రాన్స్‌ఫర్స్ గురించి రోజూ చదువుతూనే ఉండేవాల్లము) ముగ్గురూ నిజాయితీగా పనిచేసినందుకు వాళ్ళకు దొరికిన బహుమానం అది. కానీ ఇదే చంద్రబాబు నాయుడు ఎందుకనో 1998 లో నిజాయితీగా వున్న సుబ్రమణ్యం అనే IFS ఆఫీసర్‌ని మాత్రం, ఎన్ని ఒత్తిల్లు వచ్చినా బదిలీ చెయ్యకుండా ఆపుచేసి, కొల్లేరు చెరువు ఆక్రమణల బారిన పడకుండా కాపాడేడు. ఆయన వలన, అప్పట్లో చెరువులు తవ్వలేక నష్టపోయిన వాళ్ళల్లో నేను ఒకడిని. నిజంగా ఆయన ఒక్కడి వలన, సుమారు రెండున్నర సంవత్సరాల పాటు కొల్లేరులో, చెరువుల తవ్వకం ఆగిపోయింది. ఆయన్ను బదిలీ చేయించడానికి చాలా ప్రయత్నాలు జరిగాయి. కానీ అవేవీ పనిచెయ్యలేదు. నేను పర్సనల్‌గా నష్టపోయి వుండవచ్చు, కానీ ఆయన నిజాయితీకి మాత్రం చాలా ఆనందించేవాడిని. ఒక్కడ్నీ, ఏమి చెయ్యగలనులే అనుకొనే నాకులాంటి వాళ్ళకి, జయప్రకాష్‌ నారాయణ, గద్దర్ లాంటి వాళ్ళకి ఆయన, పూనం మాలకొండయ్య లాంటి వాల్లు చేసి చూపించారు.

ఇక్కడ, గద్దర్ ప్రస్తావన ఎందుకంటే, నాకు ఎప్పుడో చదివిన గుర్తు, ఆయన్ని ఒక విలేఖరి మీరు ఇంజనీరింగ్ ఎందుకు మానేసారు అంటే ఇసుకలో సిమెంట్ కలపించలేక అని సమాదానం చెప్పారు. ఆయన సివిల్ ఇంజనీరింగ్ చదువుతో మానేసాడంట. తుపాకీ పట్టుకోవడానికి ఉన్న దైర్యం ఉద్యోగం చేయడానికి లేదన్నమాట. ఈ మాటలన్నీ భాద్యత నుండి పారిపోయే మనస్తత్వాన్ని చూపిస్తాయి. అధికారం ఉండి, ఏమీ చెయ్యలేని వాళ్ళకు వ్యవస్థని నిందించే అర్హత లేదు అనుకుంటున్నాను. ఈరోజు మనం ఈ మాత్రమన్నా ఉన్నామంటే, కొద్దిమందైనా నిజాయితీపరులు వుండబట్టే. కానీ కనీస భాద్యతగా మనం వాల్ల వెనకాల నిడబడనందుకే, అవినీతి అరోపణలున్నా సిగ్గూ, ఎగ్గూ లేకుండా థామస్ లాంటి వాల్లు CVC లు, నవీన్ చావ్లా లాంటి వాల్లు CEC లు అవుతున్నారు. కానీ ఈ నిజాయితీపరులకు కూడా, కొద్ది కాలానికి నిర్వేదం వచ్చేస్తుంది. ఈ రోజు శ్రీమతి. పూనం మాలకొండయ్య ఎక్కడ వున్నారో కూడా తెలియడం లేదు. ఎవరి గురించి అయితే వాళ్ళు కష్టపడుతున్నారో, వాళ్ళే వాల్ల వెనుక నిలబడకపోతే, వాళ్ళు మాత్రం ఎన్నిసార్లు ట్రాన్స్‌ఫర్‌ల మీద ఊరూరూ తిరగగలరు. సింగరేణి ఎం.డిగా చేసి కోల్ మినిష్ట్రీకి వెల్లిపోయిన శ్రీ. మహాపాత్రో ఇంటి పై నుండి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నప్పుడు? (అలా అని కేస్ క్లోజ్ చేసారు, ఆయన అంత పిరికివాడు కాదు), అదే సమయంలో, మారుతి ఎం.డి. భాస్కరుడి కారుని, నెంబర్ ప్లేట్ లేని లారీ గుద్ది వెల్లిపోయినప్పుడు(అప్పుడు మారుతీకి, సుజుకీ కి గొడవలు నడుస్తున్నాయి) దాని మీద ఎటువంటి ఎంక్వరీ జరగకుండా అడ్డుకున్నదెవరో ఇప్పటిదాకా ఎవరికీ తెలియదు. జర్నలిస్ట్‌లు కూడా వ్రాయలేదు. అంటే వీళ్ళని కూడా కొనేసివుంటారా?


ఈ రోజు ఏ పోరాటం చెయ్యాలన్నా నిరక్షరాశ్యులు చెయ్యాలితప్పితే, చదుకున్నవాళ్ళు మాత్రం చేయడం లేదు. మరీ ఎక్కువ ఆలోచించేవాళ్ళు ఇక్కడ పోరాడలేమనే భయంతో తుపాకులు పట్టుకొని అడవుల్లోకి పారిపోతున్నారు. ప్రజల గురించి ఆలోచించేవాల్లు వుంటే కష్టమని ఛిఛీదంబరం, మన్ మోషం సింగులు వాళ్ళ వెనకాలపడి చంపేస్తున్నారు. ఇవన్నీ చూస్తుంటే 47 సంవత్సరాల వయసువున్న నాకే నక్సలైట్‌గా మారిపోదామని అనిపిస్తోంది.

కానీ ఈ రోజు అన్ని సమస్యలకు కారణం అవినీతేనని, అది పోతే, ప్రాంతాలకతీతంగా దేశం మొత్తం బాగుపడుతుందని తెలిసినా, యువత రాజకీయనాయకుల కుతంత్రాలకు లొంగిపోయి, మన రాష్ట్రవిషయానికి వస్తే తెలంగాణా అని, సమైకాంద్రా అని వ్యర్ద పోరాటాలలో మునిపోయారు. ఇక్కడ రాజకీయనాయకులని ఈరోజు దాకా ఒరేయ్ కొడకల్లారా, మాట్లాడితే ఆంధ్రావాళ్ళు గత 60 సంవత్సరాల నుండి దొచేస్తున్నారు అని అంటున్నారు, మీరు అక్కడ ఉండి, ఎవరి చంకలు నాకుతున్నారు అని అడగలేదు. ఈ రోజు KCR పిచ్చి పట్టినట్టు వాగుతుంటే ఒరేయ్, పిచ్చి నా.....కా ఇలా వాగితే, ప్రేమకు ప్రతిరూపాలైన తెలంగాణా ప్రజలు, నీ మొహం మీద ....పోస్తారురా అనేవాళ్ళు కనిపించడంలేదు. ఎందుకంటే ఈ తెలంగాణా ప్రేమను 1983 నుండి పొంది, వీర తెలంగాణా అభిమానిగా మారిన నేను, అతని భాషని చూసి, ఈ రోజు మిగిలిన దేశమంతా నా తెలంగాణా ప్రజల్ని ఎక్కడ అసహ్యించుకుంటుందో అని బాధపడుతున్నాను. చదువు చెప్పే వృత్తిలో వున్న ప్రొ. కోదండరామ్ సంస్కారం ఎక్కడకు పోయింది?  


ఈ పరిస్థితుల్లో ఎవరు నిజాయితీగా ఉంటారు? ఉండమనే హక్కు మనకెక్కడ ఉంది?

నేనూ, నా హిందూ మతం - 3

                  ప్రతీ హిందువూ కీ.శే. శ్రీ. పి.వి. నరసింహరావు గారికి ఋణపడి ఉన్నారు.

హిందువంత విశ్వాసఘాతకుడు ఎవరూ ఉండరేమో. ఎందుకంటే, మసీదు కూల్చివేతకు కారణం కీ.శే. శ్రీ. పి.వి.నరసింహారావు గారేనని చాలా మంది నమ్మకం. అటువంటి వ్యక్తి (సోనియాకు భయపడి కాంగ్రెస్ వాళ్ళు మాట్లాడలేకపోవచ్చు) వర్ధంతి సందర్భంగా, హిందువు గురించే వున్నాము అని చెప్పుకొనే బి.జే.పి. వాళ్ళు, కనీసం గుర్తుకుతెచ్చుకోలేదు. ఆయన ప్రమేయం కూల్చివేతలో లేకపోయినప్పటికీ, ఆ నింద ఆయన మీద పడినందుకు, గత 400 సంవత్సరాలుగా కానిది, ఆయన హయాంలో అయినందుకు అయినా, వీళ్ళు ఆయనకు కృతజ్ఞత చెప్పుకోవలసిన అవసరముంది కదా. పాపం, ఆయన భౌతికకాయానికి జరిగిన అవమానానికి కారణం, ఆయన మసీదు కూల్చివేతకు కారకుడవ్వడమేనని, ఆయనకే కాదు, దానికి కారకులయినవారందరికి ఇలాగే అవుతుందని మా ఫ్రెండ్ నాతో అనేవాడు. అప్పుడు నేను వాడితో, ఒరేయ్, అలా అయితే మీరందరూ ఆయన కాళ్ళకు దన్నాలు పెట్టాలి అన్నాను. వాడికి అర్ధం కాలేదు. ఎందుకురా అన్నాడు. ఒరే, ఒక్క మసీదు కూలగొడుతుంటే, ఏమీ చెయ్యనందుకే పాపం ఆయనకు ఇలా అయితే, కొన్నివేల దేవాలయాలు కూలగొట్టినందుకు, పాపం మీ బాబర్ ఆత్మ ఇంకెంత క్షోభ పడుతూ ఉండి ఉంటుందో, దానికి ఈయన వలన చివరికి మోక్షం దొరికివుంటుంది కాబట్టిరా అన్నాను. ఆ రోజు, పి.వి. గారిని ప్రక్కనపెట్టండి, ఒకవేళ అద్వానీ, వాజ్‌పాయ్‌లే గనుక అడ్డుకునుంటే, కరసేవకులు వాళ్ళని చంపేసుందురు అంట. అక్కడ వాళ్ళ ఉద్రేకం అలా ఉందంట. ఇది ఒక్క అద్వానీయో, జోషీయో చెపితే జరిగినది కాదు, కొన్ని వందల సంవత్సరాలుగా హిందూ గుండెల్లో అణగద్రొక్కుకుంటూ వస్తున్న అవమాన భారం వీళ్ళ వలన బయటకువచ్చిందంతే.

జనవరి 26 న లాల్ చౌక్‌లో, జాతీయపతాకం ఎగురవెయ్యాలని బి.జె.పి. ఎప్పటినుండో ప్రయత్నిస్తోంది కదా. దాని మీద చాలా మంది ముస్లింమేధావులు రకరకాలుగా కామెంట్ చేస్తున్నారు కదా. బి.జె.పి ని ప్రక్కనపెట్టి, వీళ్ళే వెల్లి ఎగురవెయ్యవచ్చుకదా? అక్కడ ఉన్నది వీళ్ళ సోదరులే కదా. చెయ్యరు. నాకు ఎప్పటికీ అర్ధంకాని చిక్కుముడి ఒకటి ఉంది. అదేమిటంటే ప్రపంచంలో ఎక్కడవున్న హిందువైనా సరే భారతదేశం వంకే చూస్తాడు, ఎందుకంటే అతని మతానికి సంబందించిన మూలాలు ఇక్కడే వున్నాయి కనుక. అలాగే భారతదేశపు ముస్లిం సోదరులు మిడిల్ ఈస్ట్ వైపు చూస్తే అర్ధం ఉంది, వీళ్ళ మూలాలు అక్కడ ఉన్నాయి కనుక. కానీ వీళ్ళకు పాకిస్థాన్ మీద ప్రేమ ఎందుకో నాకు అర్ధం కాదు. బి.జె.పి లో ముస్లిం లీడర్ ఎవరైనా ఉంటే అతను షియానా, సున్నీనా అని అడుగుతారు. వీళ్ళకి దేశం మీద భాద్యత లేదా? కాశ్మీరు గురించి వీళ్ళు ఎందుకు మాట్లాడరు. ఒకసారి షబానాఅజ్మీ తను మత వివక్షకు గురిఅయ్యానని మాట్లాడింది. రూపాయిని అర్దరూపాయికి అడిగితే ఎవడూ ఇవ్వడు. పోనీ తను తక్కువ ఇస్తే నటిస్తుందా? ఆవిడా, ఆవిడ భర్తా మేము మేధావులమి, సెక్యులరిస్ట్‌లమి అంటారు కదా వాళ్ళు కాశ్మీర్ వెళ్ళి మాట్లాడవచ్చుకదా. బి.జె.పి. వాళ్ళు వెలుతుంటే కొంతమంది వీళ్ళు అక్కడకు వెల్లాకా వీళ్ళ మీదకు సెపరేటిస్ట్ లను వదిలితే బాగుంటుంది అంటారు. అంటే, వేరే దేశం వాడు నీ దేశాన్ని అల్లకల్లోలం చేస్తుంటే నీకు బాధగా లేదా? వీళ్ళకు ఆ దేశం మీద ప్రేమ ఉంటే అక్కడకే వెళ్ళిపోవచ్చు కదా? వెళ్ళరు. ఎందుకంటే, ఒక్క ఈ దేశంలో మాత్రమే ఎవరైనా సరే వాళ్ళ ఇష్టం వచ్చినట్టు బ్రతకవచ్చు. వాళ్ళకి వాళ్ళ పెర్సనల్ లా ప్రకారం నడవాలి, అది కూడా సివిల్ లా మాత్రమే, క్రిమినల్‌లా మళ్ళీ ఈ దేశానిదే కావాలి. అలా ఎందుకు? ఖురాన్ ప్రకారం ముస్లిం దొంగతనం చేస్తే చెయ్యి తీసేయడం, వ్యభిచారం చేస్తే రాళ్ళతో కొట్టి చంపండం చేయించుకోవచ్చు కదా, అప్పుడు ఎవరూ తప్పు పట్టరు. అది కుదరదు. ఒక్క భారతదేశ ప్రజాస్వామ్యంలో మాత్రమే ఈ వింత.

అసలు, మన నాయకులకి వీళ్ళంటే ఎంత భయమంటే, ఇజ్రాయిల్ ప్రక్కనున్న అరబ్ దేశాలు, ఏనాడో ఆ దేశంతో దౌత్యసంబందాలు పెట్టుకుంటే మన దేశానికి మాత్రం శ్రీ. పి.వి గారు వచ్చేదాకా దైర్యం చాల లేదు. అప్పుడు కూడా, దేశవ్యాప్తంగా జరిగిన గోల అందరము చూసాము కదా. ఇజ్రాయిల్ దాకా ఎందుకు, సంస్కృతంలో దూరదర్శన్‌లో వార్తలు పెట్టే దైర్యం కూడా లేదు.  ఇది అంతా మహానుభావుడు ఆ పి.వి గారి పుణ్యమే. హిందూ పార్టీ అని చెప్పుకొనే  బి.జె.పి. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను ఇవన్నీ చేసేదికాదు. అంటే ఈ దేశ బాహ్య, అంతర్గ్‌త విషయాలని వీళ్ళు ఎంత ప్రభావితం చేస్తున్నారో వాళ్ళకి వాళ్ళే ఆలోచించుకోవాలి.

ఈ దేశంలో పార్శీలు, బౌద్దులు, సిక్కులు, జైనులు ఆఖరికి చైనా నుంచి వచ్చి ఇక్కడ సెటిల్ అయిన చైనీయులు అంతఃర్భాగంలా కలసిపోతుంటే వీళ్ళు ఎందుకు కలవలేకపోతున్నారు? మొన్నా మద్యన వచ్చిన సచార్ కమిటీ రిపోర్ట్ చూడండి. వీళ్ళ వెనుకబాటుతనానికి ఎవరు కారణం? బీదరికం, చదువులేకపోవడం జనాభా పెరుగుదలకు ఒక ముఖ్య కారణం. బీదవాళ్ళకి పిల్లలు ఒక పెట్టుబడి సాధనం, అది హిందువు అయినా, ముస్లిం అయినా. పైగా వీళ్ళకి మత భావనలు నూరిపోసే మేధావులు ఉండనే ఉన్నారు. చెప్పేవాల్లు మాత్రం ఇద్దరితోనే ఆపేస్తారు.

1986-87 ల్లో అనుకుంటాను, ఒకసారి, మా జే.ఇ. నాతో, ఇంకో ఇరవై సంవత్సరాలలో ఇండియా ముస్లిం రాజ్యం అయిపోతుంది అన్నారు. వెంటనే నేను, అదే గనుకు జరిగితే మీతో మొదలుపెట్టి వంద మందిని చంపి నేను చస్తా అన్నాను. దానికి ఆయన రామరాజు, నువ్వు కోపం తెచ్చుకోకుండా ఆలోచించు మాలో ఆపరేషన్ చేయించుకుంటానికి మా లా ఒప్పుకోదు, అందుకనే నేను అలా అన్నాను అన్నారు. సార్, మీరు ముగ్గురితో ఆపేసారు కదా, అలాగే మిగిలిన వాళ్ళు కూడా కొద్దికాలానికి తెలుసుకుంటారు, ఎందుకంటే, పిల్లల్ని ఇచ్చేది దేముడైనా పోషిందేది మాత్రం మనమే కదా అన్నాను. అంతకు ముందు షాబానో కేస్ అప్పుడు కూడా ఆయన అలాగే అన్నారు. నేను ఆయన్ను, సార్ ఇక్కడ మతాన్ని ప్రక్కన పెట్టి మనషి లా అలోచించండి, ఆ వయసులో ఆవిడని పోషించవలసిన బాద్యత, భర్త మీద లేదా అని అడిగితే, ఆయన నువ్వు అన్నది నిజమే, కాదనను, కానీ మేము ఇప్పుడు దీనికి ఒప్పుకుంటే తరువాత మీరు, మమ్మలని మా శవాలు కప్పెట్టకూడదు, కాల్చండి అంటారు అన్నారు. నేను, సార్ మీరు పదిమందికి చెప్పవలసిన వాళ్ళు, మీరే ఇలా అంటే ఇంకేమి మాట్లాడతాము అన్నాను. 

నేను, మొన్న ఒక పెద్దాయన్ని కలిసాను. ఆయన, నాకు నమాజ్‌కి టైం అయ్యింది ముందు అక్కడకు వెళ్ళి వద్దాము అన్నారు. ఇద్దరం కలసి మసీదుకు వెల్లాము. నేను బయట నిలబడ్డాను. ఆయన నమాజ్ అయ్యాక, ఇద్దరం మళ్ళి బండి మీద వస్తుంటే, నేను, మీరు ప్రార్దనలో ఏమి చదువుతారు, దేముడ్ని పొగుడుతారా, లేక మాకులాగా వర్ణన తో కలిపి పొగుడుతారా అంటే, ఆయన మేము దేముడికి రూపం లేదనుకుంటాము కాబట్టి వర్ణన ఉండదు, ఇది మా పద్దతి అన్నారు. అంతే తప్పితే, మీరు చేసేది తప్పు అనలేదు. అది సంస్కారమంటే. నిజమైన ముస్లిం, హిందువు, క్రిష్టియన్ ఇంకెవరైనా సరే, నిజంగా వాళ్ళు దేముడిని నమ్మేటట్టైతే ఎప్పుడూ వేరే వాళ్ళ దేముల్లని కామెంట్ చెయ్యరు.

తెలంగణాకు హైదరాబాద్‌లో వున్న కొంతమంది ముస్లింలు వ్యతిరేకమంటున్నారు. ఎందుకు? ఇక్కడ ప్రతి వినాయకచవితికి, ఏమౌతుందో అని భయపడేది హిందువు కదా, మరి వీళ్ళు ఎందుకు వద్దంటున్నారు? హిందువు అన్నవాడు ఎక్కడున్నా సెక్యులరే. అది అప్పుడూ, ఇప్పుడూ, ఎప్పుడూ కూడా. అందులో ఎవరూ ఎటువంటీ అనుమానాలు పెట్టుకోవక్కరలేదు. కాకపోతే ఇదివరకిటిలాగా ఇప్పుడు ఎవరు ఏమి చేసినా ఊరుకొనేపరిస్థితి మాత్రం కనిపించడంలేదు. అనవసరంగా ఈ కాంగ్రెస్ వాళ్ళు హిందువుని రెచ్చగొడుతున్నారు. మొన్న దిగ్విజయ్ సింగ్, నిన్న వీరప్పమొయిలీ వాళ్ళ ఇష్టం వచ్చినట్టు వాగుతున్నారు. వీరప్పమొయిలీ దృష్టిలో RSS,BJP వాళ్ళ ప్రమేయముందని నిర్ధారన చేస్తేనే ఆ కమిటీ మాట నిజం, లేకపోతే అది అబద్దం. ఇటువంటి వాగుల్లు వాగే, వాళ్ళు గొడవలు జరిగేటట్టు చేస్తున్నారు. ఒక విధంగా అది హిందువుకి మేలు చేస్తున్నట్టే లెక్క. లేకపోతే హిందువులు కొంతమందైనా ఎప్పటికి ఏకమవ్వరు.

ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఎవరైనా పదిమందితో కలసి నడిచినంతకాలం ఏ గొడవలు ఉండవు. కాదు నాకు ప్రత్యేక గుర్తింపు కావాలి అన్నప్పుడే గొడవలు మొదలౌతాయి. క్రితం సంవత్సరం నేను టిఫిన్ చేద్దామని ఒక హోటల్‌కి వెళ్ళాను. అక్కడ, ఒక కుర్రవాడి ముందు ఈనాడు పేపర్ ఉంది, నేను అతన్ని పేపర్ అడిగితే, ఆ అబ్బాయి హిందీలో నాకు తెలుగు రాదు అన్నాడు. మీది ఏ స్టేట్ అని అడిగాను,  ఆ అబ్బాయి హైదరాబాదే అన్నాడు. అదేమిటి, ఇక్కడ వాడివి తెలుగు రాకపోవడమేమిటి అని అడిగితే, ఆ కుర్రవాడు నేను ముస్లిం‌ని అన్నాడు. ఏమి చదివావు అని అడిగితే డిగ్రీ అన్నాడు. నేను ఆ అబ్బాయితో, బాబూ నువ్వు బ్యాంక్ ఎగ్జామ్ రాసి, నీకు మా కాకినాడలో ఉద్యోగం వచ్చిందనుకో, అక్కడ హిందీ మాట్లాడరు అప్పుడు ఏమి చేస్తావు, పైగా ఇది ఈ రాష్ట్ర భాష, నువ్వు IAS, IPS, Group 1 వ్రాసినా, ఇక్కడ ఉద్యోగం చెయ్యాలంటే లోకల్ భాష నేర్చుకోవాలి, భాషకి, మతానికి సంబందం లేదు అని చెప్పేసరికి, నిజమే అంకుల్, కాకపోతే మా దగ్గర తెలుగు మాట్లాడేవాల్లు లేకపోయేసరికి అది సరిగ్గా రాలేదు, ఈ మద్యనే మాట్లాడడం నేర్చుకుందామనుకుంటున్నాను అన్నాడు. మనం పిల్లల్లో కూడా ఇలాంటి భావజాలం నింపితే ఎలా?

ప్రతి మనిషీ, ఖచ్చితంగా తన మతాన్ని పాటించవలసిందే, అందులో ఎటువంటి మినహాయింపులు లేవు, కానీ ప్రక్క మతాన్ని కూడా గౌరవించవలసిందే. లేక పోతే ఇప్పుడు జరుగుతున్నట్టే గొడవలు ఎప్పటికీ జరుతూనేవుంటాయి. ఇంకా ఎక్కువగా. ఎందుకంటే, కొన్ని లక్షల సంవత్సరాల చరిత్ర కలిగిన హిందూ మతం ఎప్పుడూ లేనిది, ఇప్పుడు తిరగబడడం నేర్చుకుంటోంది. ఇది ప్రస్తుతానికి కొద్దిగానే వుండవచ్చు, కానీ, పరిస్థితులు ఇలాగే ఉంటే, ఊచకోత కోయించుకోవడానికి అలవాటు పడిన హిందువు, ఊచకోతకోయడానికి సిద్దపడే స్థితికి వచ్చేసాడు. దయచేసి ఎవరు గొడవ చేసినా ఖండించండి. ఇందులో మత ప్రమేయాన్ని పెట్టకండి. ఈ దేశం మన అందరిదీ. మతభక్తి దేశ‌భక్తిని మింగకుండా చూడండి.

నేనూ, నా హిందూ మతం - 2

నేను హైదరాబాదు వచ్చినవెంటనే నాంపల్లి మసీదు కి వెళ్ళాను. ఇప్పటికీ, అప్పుడప్పుడు అత్తాపూర్ దర్గాకి వెళుతుంటాను. మా అమ్మమ్మగారి ఊరు వెళ్ళేటప్పుడు, యానాం లో ఉన్న చర్చికి వెళతాను. ఇవన్నీ ఎందుకు చెపుతున్నానంటే చెట్టూ,పుట్టల్లో కూడా దైవాన్ని చూసే మేము దేవుళ్ళందరూ ఒకటే అని నమ్ముతాము. ఇక్కడ నా వ్యతిరేకత మభ్యపెట్టడం మీద, మా మతాన్ని కించపరచడం మీద.

నేను, జిల్లాపరిషత్ జాబ్ చేసేటప్పుడు ఒక వార్డ్ మెంబర్ కలిసాడు. చాలా మంచివాడు. NREP ప్రోగ్రాం కింద వాళ్ళ ఊరిలో కాలనీ కట్టిస్తున్నాము. దానికి అతను వార్డ్ మెంబర్. ఒకరోజు మాటల్లో అతనిని కన్న తల్లి లాంటి మతాన్ని ఎలా వదలగలిగావు అని అడిగితే, అతను అతని చిన్నప్పుడు వాళ్ళ నాన్నకి జరిగిన అవమానం గురించి చెప్పి, మీరైతే ఏమి చేస్తారు అని అడిగాడు. అతను చెప్పింది విని నాకు చాలా భాద అనిపించింది. నువ్వు చెప్పింది నిజమే, కానీ మతం మారడంవలన, వాళ్ళు నిన్ను గౌరవించారా అని అడిగా. లేదన్నాడు. అంటే నువ్వు వాళ్ళ మీద తిరగబడకుండా పారిపోయావు. దాని వలన నీకు జరిగిన అవమానం అలాగే వుంది కదా అన్నాను. పోనీ, ఈ రోజు అన్ని కులాలనుండి మతం మారుతున్నారు కదా, నీ పిల్లల్ని అలా మారిన అగ్ర కులస్తుడు వాళ్ళ పిల్లలకిచ్చి పెళ్ళి చేస్తాడా అన్నాను. లేదు అన్నాడు. మతం మారినంత మాత్రాన బుద్ది మారదుకదా, మారవలసింది మన అలోచనా విధానం, అది మారనంత కాలం మనం ఏ మతంలోకి వెల్లినా ఒకటే అన్నాను.

వీళ్ళు చెప్పేది ఒకటే, నువ్వు నీ మతమునందు కించబరచబడుతున్నావు, మా ప్రభువు నందు అందరునూ సమానులే అంటారు. అవమాన బాధతో వున్న మనిషి అది నమ్ముతాడు. అప్పుడు మొదలుపెడతారు విషం నింపడం. వాళ్ళ దేవుడు గొప్పవాడు అని చెప్పుకుంటే పరవాలేదు. హిందూ మతాన్ని కించపరుస్తారు. ఎందుకంటే అలా చేస్తే తప్పితే వాళ్ళ మాట వినరు కదా. సంస్కారంలో తేడా చూడండి. ఒక సారి నా ఫ్రెండ్ తో వాదనలో వాడు ఉన్నట్టుండి, మీ విష్ణుమూర్తి నీటి అడుగున ఎందుకు ఉంటాడు అన్నాడు, నాకు వెంటనే అర్దం అయ్యి, ఏరా, మీ చర్చిలో మీ ప్రభువు గురించి కంటే కూడా మా గురించే, ఎక్కువ చెపుతారా అని అడిగా. ఎందుకంటే వాడు  ఏసు గురించి మాట్లాడడం కంటే హిందూ మతం గురించి కామెంట్ చెయ్యడమే ఎక్కువ చేస్తాడు. నేను వాడితో వ్యతిరేక భావన లోంచి పుట్టిన మతాలు అంత కంటే ఎక్కువ ఏమి చెపుతాయిలే అన్నాను. ఎందుకంటే హిందూ మతం మీద వ్యతిరేకతతోనె వాటి బ్రతుకు ఆధారపడిఉంది. దమ్మున్న వస్తువుకి పబ్లిసిటీ అవసరం లేదు కదా. నీమీద నీకు నమ్మకం లేనప్పుడే నువ్వు అవతలవాడి మీద చెడు చెపుతావు. 


సంస్కారమంటే ఎలావుంటుందంటే, ఒక‌సారి ఏదో మాటల్లో, మా మణుగూరు రామాలయం పూజారి గారితో మా వాదన విషయం చెప్పాను. ఆయన, వెంటనే మీరు వాళ్ళతో వాదించడం అనవసరం, ఎవరి నమ్మకాలు వారివి. వాళ్ళ దారిలో వాళ్ళని వెల్లనియ్యడమే అన్నారు. నేను ఆయనతో అలా కాదు, వీళ్ళు జనాల్ని మభ్యపెట్టి మతాలు మార్పిస్తున్నారు, దీనిని మనం ఆపాలి అన్నాను. ఆయన ఆ అవసరమేమిటి, వెళ్ళేవాళ్ళు వెలతారు, వచ్చేవాళ్ళు వస్తారు దానిని మనం ఆపకూడదు అన్నారు. తరువాత, ఆయన, ఆయన ప్రక్కనున్న తాళం కప్ప చూపించి రాజుగారు, మీరు దీనినే దేవుడు అనుకొని మనస్పూర్తిగా ద్యానం చేసుకోండి, మీరు అనుకున్న పని అవ్వకపోతే నన్ను అడగండి అన్నారు. అని ఇక్కడ మీకు కావలసింది దైవం మీద నమ్మకం అంతే అన్నారు. ఆయన ఎంత సెక్యులరిస్ట్ అంటే, ఆ గుల్లో పనిచేసే తోటమాలి క్రీస్టియన్. వాడు, వాడి ఇంట్లో పదిమందిని పిలిచి ఏసు ప్రార్దనలు చేయించేవాడంట. వాడు ఉండేది మా గుడిలోనే ఉన్న క్వార్టర్‌లో. ఆ విషయం ఈయన ఏ రోజూ మాకు చెప్పలేదు. కానీ, ఒకసారి వాడు మా గుడి హాల్లోనే ప్రార్దనలు పెట్టేడు. అప్పుడు ఆయన వాడిని తిట్టి మాకు చెప్పారు. మేము ఈ విషయం మాకు ఇంతకాలం ఎందుకు చెప్పలేదు అని దెబ్బలాడితే, వాడింట్లో వాడు, వాడి దేముడిని ప్రార్దించుకోవడం తప్పు కాదు కాబట్టి నేను మీకు చెప్పలేదు, కానీ ఇప్పుడు వాడు లిమిట్ దాటాడు కాబట్టి చెప్పాను అన్నారు. అదీ దేముడ్ని నమ్మడమంటే. అదీ సంస్కారమంటే. అసలు గుడిలో ప్రార్దన చెయ్యడానికి వచ్చిన ఫాదర్‌ని అనాలి. కానీ సంస్కార హీనులని ఏమీ అని ఉపయోగం లేదు.

 

నేనూ, నా హిందూ మతం.

పిల్ల వచ్చి గుడ్డుని ఎక్కిరించినట్టు, ఈ రోజు అందరూ హిందువుకి నీతులు చెబుతున్నారు. హిందువు అన్నవాడు పరమత సహనం గురించి ఒకళ్ళ దగ్గర నుండి తెలుసుకొనే దౌర్భాగ్యపు స్థితి లో లేడు. హిందువుకి సహనం అవసరాన్ని మించి ఉంది కాబట్టే, ఈ దేశంలో కొన్ని వేల సంవత్సరాల నుండి వేరే మతాలని కలుపుకుపోతున్నాడు. ఈ సహనం ఎల్లకాలం ఉంటుంది అనుకొనే రోజులు పోయాయి. నిన్న సుప్రీంకోర్ట్ తీర్పు మీద కాంగ్రెస్ స్పందన చూసాకా, అసలు వీళ్ళ మూలాలు ఏమిటనే అనుమానం వస్తోంది. 1984 లో సిక్కుల ను ఊచకోత కోసినందుకు వాళ్ళు చెప్పినదేమిటి? ఒక మహా వృక్షం నేలవాలితే భూమి కంపిస్తుందా? ఒక మనిషే మహా వృక్షం ఐతే హిందూ మతాన్ని ఏమనాలి? అసలు గాంధీని చంపిన రోజే, నెహ్రూని కుడా చంపి ఉంటె, ఈ దేశానికి ఈ శని పట్టేదికాదు. హిందువుని అని గర్వంగా చెప్పుకో అని స్వామి వివేకానంద చెప్పవలసిన అవసరం ఉండేది కాదు.

సుప్రీంకోర్ట్ చెప్పినట్టు, అసలు మనుషుల్ని ప్రలోభపెట్టి, భయపెట్టి మతాన్ని మార్చవలసిన అవసరమేమిటి? ఎవడైనా ప్రోబ్లం లో ఉన్నాడు అని తెలిస్తే పాపం, వాలిపోవడం, మతం మారమంటం. పోనీ దేముడికి దణ్ణం పెట్టుకో అంటే పరవాలేదు, మీ దేముడ్ని వదిలేయి, మా దేముడ్ని నమ్ముకో ఇదీ వాళ్ళు చెప్పేది. అదీ సొంత ఫ్రెండ్సే. ఈ మద్యన నేను కొద్దిగా ట్రబుల్స్ లో వున్నానని, నా గురించి తెలిసి కూడా, నా ఫ్రెండ్స్ నన్ను మతం మారమంటారు. నేను చర్చ్, మసీదులు ముందు నుండి వెళ్ళేటప్పుడు ఆటోమెటిగ్గా నా చెయ్యి పైకి లేపి దణ్ణం పెట్టుకుంటాను. అది వాళ్ళకీ తెలుసు. అయినా సరే అలాక్కాదు, పూర్తిగా మతం పుచ్చుకోండి అంటారు. నా గురించి అతను ఆలోచిస్తున్నాడు, అనే ఒకే విషయం మీద వాళ్ళని ఏమీ అనడంలేదు. ఎంత ఫ్రెండ్ అయినా సరే, వాడు అవసరంలో ఉన్నాడు అనేసరికి వీళ్ళకి మతం మార్పించేయాలి అనే ఆలోచన ఎలా వస్తుందో అర్థంకావడం లేదు. 

అసలు ప్రపంచమంతా హిందువు గురించి ఏమనుకొంటోంది? ఇక్కడ గొడవ జరిగితే వాళ్ళ గోల ఏమిటి? ట్విన్ టవర్స్ మీద దాడి జరిగినప్పుడు బుష్ నోటి నుండి జారిన మాట ఏమిటి? క్రూసేడ్ మొదలుపెడదాము. వెంటనే సరి దిద్దుకొని మళ్ళీ ఆ మాట వాడలేదు. ఎవడి మీద యుద్ధం చేస్తాడు? అలా చేసే కదా ప్రపంచాన్ని రక్తసిక్తం చేసింది. పాముకి పాలు పోస్తే ఏమౌతుంది? మా మానాన మేము బ్రతుకుతున్నాము. మేము ఏ రోజు దేముడ్ని ఒక వస్తువు అమ్ముకున్నట్టు అమ్ముకోలేదు. అలా చేసి ఉంటే మా మతం లోంచి వచ్చిన బౌద్ధం ప్రపంచ వ్యాప్తం అయినట్టే మా మతం కూడా వ్యాపించేది.

కాబట్టే ప్రపంచంలోనే పురాతనమైన మూడు మతాలలో ఒకటైన హిందూ మతం ఈ దేశానికే పరిమితమైంది. మిగిలిన వాళ్ళు అమ్ముకున్నట్టే అమ్ముకుని వుంటే ఈ మూడు మతాలు ఈ స్థితి లో ఉండేవి కావు. ఆ జంతు జాతి నశించిపోతోంది, ఈ వృక్ష జాతి నశించిపోతోంది అని గోల పెడుతున్నారు గానీ, మన కళ్ళ ఎదురుగుండా పార్సీ మతం నశించిపోతుంటే వీళ్ళకి కనపడడంలేదు. గట్టిగా నిలబడ్డారు గనుక సరిపోయింది గానీ, లేకపోతె యూదు మతం పరిస్థితి ఏమయ్యేది? ఇప్పటికైనా హిందువు మేలుకొనకపోతే హిందూ మతం పరిస్థితి కూడా పార్సీ మతం లాగ అయ్యిపోవడానికి ఎక్కువ కాలం పట్టదు. 

కొన్ని జిల్లాల్లో పరిస్థితి చాలా ఘోరంగా ఉంది. పెళ్లి చేసుకోవాలంటే ముందు వాళ్ళింటిలో హిందూ దేవుళ్ళ ఫోటోలు ఉన్నాయో, లేదో చూసుకోవలసి వస్తోంది. బస్సు స్టాండ్, రైల్వే స్టేషన్ లలో నిలబడితే ఎవడో వస్తాడు, చేతిలో కాగితం పెట్టి వెళ్ళిపోతాడు. ఏమిటా అని చూస్తే మా దేముడు ఇలాగా,అలాగా అని ఉంటుంది. నాకు చాలాసార్లు ఈ అనుభవాలు అయ్యాయి. ఒకసారి కొత్తగూడెం నుండి మణుగూరు వెళుతుంటే బస్సు లో నా పక్కన కూర్చున్న అతను ప్రభువు గురించి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఇంట్రస్ట్ లేదు వదిలేయండి అని మర్యాదగా చెప్పాను. లేదు, ఒకసారి బైబిల్ చదవండి అని ఇవ్వబోయాడు, నేను ఇప్పటిదాకా మా భగవద్గీతే చదవలేదు, ఇదేక్కడ చదువుతాలెండి అనేసి నేను మాగజైన్ చదువుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ఎన్నిసార్లు చెప్పినా అతను నన్ను వదిలిపెట్టకుండా ఏదో చెబుతానేవున్నాడు. ఈ లోపు మా కాలనీ స్టేజ్ వచ్చింది. బ్రతికానురా అనుకుంటూ దిగుదామని లేస్తుంటే వాడు బైబిల్ తీసి చేతిలో పెట్టబోయాడు. అప్పుడు లేసింది నా బి.పి. నా కొడకా ఇందాకటినుండీ మర్యాదగా చెపుతున్నా దొబ్బుతావేంటి, ....పగులుద్ది జాగ్రత్త అని బూతులు తిట్టి కిందకు దిగిపోయాను.

ఏలూరులో ఇంటి ముందు నిలబడి సిగరెట్ కాల్చుకుంటుంటే ఒక పెద్దాయన కాగితం ఇవ్వబోయాడు, నేను హిందువుని నాకొద్దు అని మర్యాదగా చెపితే వెళ్ళిపోయాడు. నేను ఇంట్లోకెళ్ళి మళ్ళీ బయటకు వచ్చేసరికి, ఆయన కాగితం లోపలకేసి వెళ్ళిపోతున్నాడు. అంతకు ముందు మర్యాదగా మీరు అన్న నేను, ఒరేయ్ అని పిలిచా. వెనక్కు వచ్చాడు. గెట్ పిల్లర్స్ మీద చూడమన్నా, చూసాక ఏమున్నాయి అక్కడ అని, ఏరా బోర్డ్ మీద నా పేరు రామ రాజు అని అందంగా ఉంది, పిల్లర్స్ మీద ఒక ప్రక్క దుర్గ ఫోటో, ఇంకో ప్రక్క సాయి బాబా ఫోటో ఉన్నాయి కదా, కళ్ళు ......నాయా, నాకొడకా, ఇందాకా మర్యాదగా చెప్పాను, ఇంకోసారి కాగితం నా గేట్లో పడిందంటే చస్తావు జాగ్రత్త అని అరిసా. అప్పుడు మా ఎదురింటి వాళ్ళు, మాకు రోజు ఇదే గొడవండి, కాకపొతే మీరు తిట్టినట్టు మేము తిట్టలేకపోతున్నాము అన్నారు. నేను అసలే నిర్మొహమాటంగా ఉంటాను, దాన్ని నా తెలంగాణా జీవితం ఇంకా పెంచింది. నాలో ఉన్న ఆలోచనాశక్తి (మూర్ఖత్వం) ఇంకా ఎక్కువ పెరిగిందంటే నా సింగరేణి జీవితమే కారణం.

నా మేనకోడలు హాస్టల్ లో ఉన్నప్పుడు, దాని రూమ్ మేట్స్ దానితో క్రీస్తు ప్రార్దన చేయించేవాల్లంట. ఆ విషయం తెలిసి నేను తిడితే, అది అందులో తప్పేమిటి మావయ్యా అని నామీదే తిరగబడింది. దాన్ని మార్చడానికి నాకు వారం రోజులు పట్టింది. ఇప్పటికీ అది అమెరికా నుండి రాగానే ఏడిపిస్తుంటాను. ఇదే మనిషి ఇంజనీరీంగ్ చదివేటప్పుడు ఒక లెక్చరర్ రోజూ క్రీస్తు గురించి చెపుతుంటే తిరగబడింది. సాయంత్ర్రానికి దాని పేరు కాలేజీలో మారుమోగిపోయిందంట. అసలు పాఠాలు చెప్పవలసిన మాస్టారులు మతాల గురించి చెప్పడమేమిటి? నా క్లాస్‌మేట్ ఆదిత్యం అని ఉన్నాడు. అతని తమ్ముడి స్కూల్లో మాష్టారు, ఒక సారి కుంతీ దేవిని కామెంట్ చేసాడంట. ఆ కుర్రవాడు ఇంటికొచ్చి వాల్ల నాన్నగారితో చెపితే, ఆయన ఒరేయ్, రేపు మీ మాష్టారిని మన పాండవుల తండ్రుల అడ్రెస్స్ లు మనకు తెలుసు, వాళ్ళ దేముడి నాన్న అడ్రెస్ ఏమిటో అడుగు అన్నారంట. మరుసటి రోజు ఇంక ఆ మాష్టార్ ఏమి మాట్లాడతాడు?


ఒక రోజు నేను చెరువు దగ్గర నుండి వస్తూ పక్క ఊరిలో ఉన్న వెల్డర్ దగ్గర  నా పడవలు రిపేర్ చేయించడానికి అని ఆగాను. అతను కొత్తగా వచ్చాడు. అప్పటికి ఆరు నెలలయ్యింటుంది అతను అక్కడ పెట్టి. రోడ్ మీద ఆగి పిలిచాను. నేను ఎవరితో ఐనా ముందు నా పేరు చెప్పి పరిచయం చేసుకుంటాను. అతనికి నా పేరు చెప్పగానే సార్ మీ గురించి విన్నానండి. మీ దగ్గర నేను రేట్ చెప్పనండి, మీకెంత ఇవ్వాలనిపిస్తే అంతే ఇవ్వండి అన్నాడు. నేను అక్కడ బాగా పేరు సంపాదించేను. ఆ చుట్టుపక్కల గ్రామాల్లో ఎవరూ కూడా ఒకే సంవత్సరంలో నా అంత నష్టపోయినవాడు లేడు. అదీ మన పేరు గొప్పదనం. సరే రేపు పంపిస్తానని చెప్పి బయలుదేరుతుంటే, అతనికి నన్ను చూస్తే ఏమనిపించిందొ ఏమో, నన్ను ఆపి సార్, నేను రెండు సంవత్సరాల క్రితం మతం తీసుకున్నానండి అన్నాడు. మంచిదమ్మా, ఇప్పుడు బాగుందా అన్నాను. చాలా బాగుంది సార్ అన్నాడు. బైబిల్ పూర్తిగా చదివావా అన్నాను. చాలా సార్లు చదివానండి, రోజూ చదువుతానండి అన్నాడు. అప్పుడు, నీ వయసెంత అని అడిగాను. 25 ఏళ్ళండి అన్నాడు. అంటే ఊహ వచ్చాకా 1౦ ఏళ్ళు హిందువుగానే ఉన్నావు కదా అన్నాను. ఆయ్ అన్నాడు. ఎప్పుడైనా రామాయణ, భారత, భాగవతాలు చదివావా అన్నాను. లేదండీ అన్నాడు. ఇప్పుడు ఒక బూతు మాట అంటాను, ఏమనుకోవు కదా అన్నాను. బలే ఉన్నారండి, మీరంటే నేనెందుకు అనుకుంటానండి అన్నాడు. అయితే అంత కాలం ...................................వు అన్నాను. నిజమే సార్ నేను చేసింది తప్పేనండీ అన్నాడు. అతనికి ఒక అరగంట క్లాస్ పీకి వచ్చేసాను.


మా సింగరేణి లో గుడి, చర్చ్, మసీదు అన్నీ అన్‌అఫీషియల్ గా సివిల్ వాళ్ళమే కట్టిస్తాము. అలాగే మసీదు కట్టించాము. దాని ఓపెనింగ్ కి మా జే.ఇ నన్ను రమ్మని పిలిచారు. అదేంటి సార్, నన్ను పిలుస్తారు, కట్టించిందే మనం, మనం బయటవాళ్ళని పిలవాలి గానీ అన్నాను. అంటే ఆయన, అది కాదు ఒక బ్రాహ్మిణ్ ఇస్లాం తీసుకున్నారు, రేపు వచ్చేది ఆయనే అందుకని ప్రత్యేకంగా చెపుతున్నాను అన్నారు. వెంటనే నేను సారీ సార్, నేను రాను అన్నాను. ఎందుకని అని అడిగారు ఆయన. సార్ నా మతం గొప్పతనం తెలుసుకోలేనోడు ఇంక మీ మతం గురించి ఏమి చెపుతాడు, అది నేను వినడమేమిటి అని మరుసటిరోజు నేను ఊర్లో ఉంటే బాగోదని హంటింగ్ కి వెల్లిపోయాను. నాకు మొహమాటం తక్కువ, కానీ మేము కట్టించిన దాని ఓపెనింగ్ కి నేను లేకపోతే బాగోదని వెళ్ళిపోయాను. ఆయన, నేను, మతం విషయంలో తప్పితే సొంత అన్నాతమ్ముల్ల గా ఉండేవాళ్ళము. 


ఇంక, కొన్ని హాస్పిటల్స్ లో పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, ఎవరైనా పల్లెటూరి నుండి డెలివరీ గురించి వస్తే, వాళ్ళు తిరిగి వెళ్ళేటప్పుడు మతం పుచ్చుకొని తీరుతారు. ఎలాగంటే సరిగ్గా నొప్పులు రావడానికి ఇంజెక్షన్ ఇవ్వడానికి ముందు నర్స్ వచ్చి అమ్మా కడుపులో బిడ్డ అడ్డంతిరిగింది, జాగ్రత్త, మీ దేముడికి దణ్ణం పెట్టుకో అని వెళ్ళిపోతుంది. ఇక్కడ ఈ అమ్మాయి భయంతో దణ్ణం పెట్టుకుంటూ ఉంటుంది. ఆ నర్స్ మళ్ళీ వస్తుంది. ఏదో నా నమ్మకానికి ఈ లాకెట్ వేసుకోఅమ్మా, నేను కూడా మా దేముడుకి నీ గురించి దణ్ణం పెట్టుకుంటాను అని వెళ్ళిపోతుంది. తరువాత డాక్టర్ వచ్చి నొప్పులు రావడానికి ఇంజెక్షన్ ఇస్తుంది. తరువాత మాములుగా డెలివరీ అయ్యిపోతుంది. ఆ నర్స్ వచ్చి మా దేముడే నిన్ను కాపాడేడు అని చెప్పేసరికి వీళ్ళకి నమ్మకం పెరిగిపోయి మతం మారిపోతున్నారు. ఈ విషయం మీద ఒక హాస్పిటల్ లో గొడవ కూడా అయ్యింది. ఇలాంటివి చూసే దారా సింగ్ ఆ పని చేసింది. అదే టైంలో ఒరిస్సా లో ఒక నన్ ని ఎవరో రేప్ చేసారు. ఆ వార్త పేపర్లో మొదటిపేజీలో వచ్చింది. ఏమని, హిందూ అతివాదుల చేతిలో నన్ మానభంగం. తరువాత తనని రేప్ చేసింది మాజీ లవర్ అని తెలిసింది. ఈ వార్త మాత్రం చిన్న బాక్స్ లో నాలుగో పేజిలో వేసారు. గ్రాహం స్టైన్స్ తో పనిచేసిన వ్యక్తే కమిటీ ముందు అతను మతం మార్పించే పద్దతి గురించి చెప్పాడు. 


1997-98 ల్లొ ఒరిస్సా, వెస్ట్ బెంగాల్ లకు చెందిన కొంతమంది కలసి ఈ రెండు రాష్ట్రాలలో ఉన్న కొన్ని జిల్లాలని కలపి క్రిష్టియన్ స్టేట్ గా చెయ్యాలని అడగడానికి అని కలకత్తాలో మీటింగ్ పెట్టుకున్నారు. అడిగారొ లేదో తరువాత పేపర్ లొ రాలేదు. ఈశాన్య రాష్త్రాలలొ పరిస్థితి చూస్తూకూడా మనం ఇలా ఉంటే ఎలాగ? పరిస్థితి లొ మార్పు రాకపోతే దేశంలో చాలామంది దారాసింగ్ లు వస్తారు. శ్రీరామసేన, అభినవభారత్ ల అవసరం చాలా ఎక్కువగా కనిపిస్తోంది.